Spinnentocht en omgevallen roeier

Tochtbeschrijving
Op zondag 29 maart hebben we de Openingstocht gevaren, voor mij voor het eerst door het beruchte Spinnentunneltje. De dag startte met goed weer, lekker zonnetje, weinig wind, prima dag om te gaan varen.

We voeren naar het zuiden, richting Cruquius, langs de Molenplas en de woonboten, en na de twee bruggen bij Nieuwebrug is dan de ingang naar de Fuikvaart. Bij laag water en na het uitdoen van je zwemvest, kun je onder het bruggetje doorvaren. Hoe leniger je bent, hoe makkelijker het gaat. En anders is er een steiger waar je kunt uitstappen.

Vervolgens vaar je door de Fuikvaart, met rechts bebouwing, en links natuur. Er waren vrij veel nesten, de watervogels daar zijn duidelijk niet gewend aan langsvarende kanoërs.
Verderop start de Fuikplas, met ervoor een verraderlijk hekwerk onder water. Bij een hogere waterstand is het hekwerk net niet te zien, nu gelukkig wel. (En anders heeft de gemeente zich ingedekt door er een bordje bij te zetten dat er daar een zeer geringe waterdiepte is.)

Na de Fuikplas is dan de Spinnentunnel. Deze tunnel gaat onder de Prins Bernhardlaan door, en heeft touwen aan de zijkanten waarop je je kunt voorttrekken. Erdoorheen peddelen gaat met geen mogelijkheid, je handen moeten de touwen aanraken. Het plafond was bezaaid met spinnennestjes, dat belooft wat voor de toekomstige maanden. Leuk is ook dat het eindigt in een omrand bassin vol troep, met precies genoeg plek om telkens één kano tegelijkertijd over te dragen. Ik dacht slim te zijn door als laatste te gaan, zodat alle spinnen op mijn voorvaarders zouden vallen, maar dat had dus vooral tot gevolg dat ik het langste in de tunnel moest blijven, haha. Dan nog door de Zomervaart en daarna waren we weer terug bij HKV voor een door Frederiek gebakken tulband en door Erik meegebrachte Kletskoppen.

Jonge roeier in het koude water
Onderweg, vlak voor de Fuikvaart, gebeurde er nog iets wat vooral naderhand best indruk op me heeft gemaakt. Een jongen van de roeivereniging aan het Spaarne belandde in het water, omdat zijn riem losgeschoten was. Er waren andere roeiers in de buurt, maar zij konden hem niet helpen, met hun onhandige riemen en wankele boten.
Ik was eerder bij de Trekvogels-informatieavond geweest over “Onderkoeling, kleden en levensreddend handelen voor kajakkers”, door Rob Koster, en wist dat er geen tijd te verliezen was. Als drenkeling besteed je de eerste minuut aan reflexen, daarna heb je ongeveer tien minuten om te handelen, en daarna moet je nog een paar uur gecontroleerd worden of er geen gevolgschade is. En Rob had een filmpje laten zien hoe tergend langzaam het gaat als je als kanoër iemand wil redden en je er niet bij in de buurt bent. Elke meter lijken er drie.

Gelukkig kwam het dit keer goed: de jongen bracht ik via mijn punt naar de kant, anderen brachten zijn skiff naar de kant, en daarna kreeg hij mijn droge kleren die ik toevallig bij me had (die neem ik voortaan altijd mee). Zelf had hij niets anders aan of bij zich dan een thermoshirt en korte broek. Nu ging het goed, maar ik vermoed dat ze ook bij de roeivereniging er wel over na zullen denken, hoe ze in het vervolg kunnen handelen. Er was een coach aan de kant, maar hij kon niet helpen, en had ook geen spullen bij zich voor dit soort situaties.

Al met al was het een avontuurlijke en leerzame dag.

Rob Koster heeft aangeboden om in het najaar ook bij ons zijn presentatie te geven. Wil je erbij zijn, houd de website en de vlakwater-app in de gaten voor de datum en meer info.

Groet,
Tessa

PS Dan nog iets anders, wat hier wel enigszins mee te maken heeft: momenteel loopt een onderzoek naar verdrinkingen in Nederland, gericht op het verkrijgen van broodnodige inzichten. Om dit onderzoek succesvol te maken, roept NIVZ iedereen op die zelf een verdrinking heeft ervaren, zich te melden via VERDRINKING.NL. De ervaringen zijn van grote waarde voor het begrijpen van de oorzaken en het vormgeven van toekomstige preventie.